“Bizim kapımız her daim herkese açıktır, istediğiniz zaman buyurun gelin,”

Bu söylemi çokça duymuşsunuzdur. Kulağa hoş geliyor, hem sadece kulağa değil bir anlamda iyimserliğe kapılırsınız; “ne sıcak insanlarmış, ne geniş yürekleri varmış” dersiniz.

Aslında bölücülüğün ta kendisidir bu çağrı, çünkü; “Kapı bizim kapıdır, toplanılacak bir yer varsa bizim burasıdır, cemaat bizim cemaattir, dernek bizim derneğimizdir, parti bizim partimizdir. Siz kendi yapınızı feshedin, dağıtın, kapınıza kilit vurun ve bize katılın...” anlamındadır.

Genellikle siyasi partiler olmak üzere cemaatler ve benzer yapılanmalar kullanır bu kavramı. Kendilerini merkeze koymak, başka yapılara tahammül edememektir. Bunlardan “ biz kendimizi feshediyor kapımızı kapatıp size geliyoruz” dediklerini kolay kolay duyamazsınız.

Hani şu günlerde vahdet konusu üzerinde yoğunlaştık ya. Vahdet bir anlamda imkânsız değil ama zor bir şeydir, tarih boyunca ideal anlamda çok az gerçekleşmiştir. Biz yine de vazgeçmeyiz yapabildiğimiz kadar yaparız.

Gelelim bir başka konuya. Her guruplaşma da bölünme ve tefrika değildir. Hatta değişik isimler altında dernekleşme ve cemaatleşmeler de bazılarımızın zannettiği gibi parçalanma ve bölünme değil, yerine göre hayırda yarışmadır. Siz hiçbir zaman insanların tamamını tek bir dernek, tek bir vakıf ve bir cemaat altında toplayamazsınız, gerekmez de. İnsanlar kendi bölgesinin insanlarıyla veya meşreplerine uygun kişilerle daha iyi çalışmalar ortaya koyarlar. Şu anda dünyanın dört bir yanında yardım ulaştırmak için yarışan yapılanmalar niye yadırgansın ki?

Allah’ın Rasûlü (s.a.v) yerine göre ashabını kendi elleriyle bölmüş, Mekke’nin fethinde her kabileye ayrı ayrı sancaklar vermiş ve Mekke’ye daha muhteşem bir giriş yapmıştır. Bu bir bölünme parçalanma değil hayırda yarışmadır.

Bölünmelerin parçalanmaların en kötüsü kafirlerin lehine olan, kafirlerin güçlenmesine Müslümanların aleyhine olan bölünmedir.

Rabbim bizleri muhafaza eylesin!